Sześć lat czekała na tę chwilę. To, co zrobiła za kulisami po ogłoszeniu wyników, mówi wszystko

Wiener Stadthalle, Wiedeń. Na scenie 70. Konkursu Piosenki Eurowizji trwa ogłaszanie wyników pierwszego półfinału. Dziesięć krajów awansuje do sobotniej wielkiej finałowej batalii. Prowadzący wymieniają kolejne państwa: Grecja, Finlandia, Belgia, Szwecja, Mołdawia, Izrael, Serbia, Chorwacja, Litwa. Dziewięć. Polska zostaje wyczytana jako ostatni kraj awansujący do finału! To była ogromna próba nerwów.

Kiedy okazało się, że Polka jest w finale, w sieci zawrzało. Za kulisami kamera uchwyciła Alicję Szemplińską otoczoną przez tancerzy i ekipę. Ściska biało-czerwoną flagę, na twarzy ma łzy.

- wykrzyczała rozemocjonowana artystka.

Żeby zrozumieć wagę tej chwili, trzeba cofnąć się do 2020 roku. Szemplińska wygrała wtedy specjalną edycję „Szansy na sukces", w której nagrodą był wyjazd na 65. Konkurs Piosenki Eurowizji do Rotterdamu. Miała osiemnaście lat, bilet do Europy w kieszeni i całe życie przed sobą. Niedługo potem wybuchła pandemia COVID-19, a organizatorzy konkursu ogłosili, że Eurowizja się nie odbędzie. Była to pierwsza taka decyzja w 64-letniej historii imprezy. TVP rok później rozpisała nowe preselekcje i postawiła na Rafała Brzozowskiego.

Szemplińska próbowała ponownie w 2023 roku, ale wtedy preselekcje wygrała Blanka. Dwa nokauty. Dwa razy odebrane marzenie. Artystka nie zamilkła, rok później wydała debiutancki album „Nie wracam", jakby tytułem chciała coś zakomunikować światu.

I wróciła. W tegorocznych preselekcjach wygrała głosowanie publiczności z wynikiem 32 procent głosów. To był wyraźny sygnał, że Polacy na nią czekali. Nie wszyscy jednak wierzyli w sukces na samym konkursie. Bukmacherzy przez kilka tygodni byli sceptyczni wobec awansu Polski do finału, a w branżowych komentarzach przewijała się opinia, że „Pray" to zbyt ciężka piosenka jak na eurowizyjny klimat.

Alicja Szemplińska urodziła się 29 kwietnia 2002 roku w Ciechanowie. Jako mała dziewczynka śpiewała w chórze kościelnym, od dwunastego roku życia uczyła się śpiewu profesjonalnie. Droga od parafialnego chóru do sceny w Wiener Stadthalle zajęła jej dokładnie tyle czasu, ile potrzeba, żeby nauczyć się, że w tej branży wytrwałość bywa ważniejsza od talentu, a talent Szemplińska ma bezsprzecznie ponadprzeciętny.