Mocny sygnał popłynął do członków grupy spijającej śmietanę ze sprawy Szymona Hołowni. Kiedy jeszcze marszałek Sejmu Hołownia nie chciał łamać prawa i ryzykować rozruchów, kiedy zdecydował o zaprzysiężeniu Karola Nawrockiego na prezydenta Polski zaczęło się systemowe niszczenie naszego politycznego celebryty.
W sumie powinienem napisać, że sam sobie winien, kto się bawi z politycznymi bandytami, ten musi zdawać sobie sprawę, że i on może paść ofiarą bandyckich porachunków, ale są jednak granice podłości…
Najpierw rzuciła się na niego sfora nie zawsze anonimowych internautów, pisząc o nim rzeczy, które czyta się bez radości. Hołownia wielbiony przez lata przez publikę nie był na to psychicznie przygotowany. Przecież był pupilem i pieszczochem! W sumie powinienem napisać, że sam sobie winien, kto się bawi z politycznymi bandytami, ten musi zdawać sobie sprawę, że i on może paść ofiarą bandyckich porachunków, ale są jednak granice podłości…
Potem redaktorek z „Rzeczpospolitej” nijaki Nizinkiewicz (kandydat na Hienę Roku 2026) obwieścił wszem i wobec, że Hołownia leczy depresję. Niby artykuł trzymał standard „pochylamy się z troską”, że każdemu może się zdarzyć, zdrowiej Szymonie, zdrowiej, ale tak naprawdę odczytano go jednoznacznie: zobacz jaki słabiak ten Szymuś, na głowę się leczy, niech już odejdzie z polityki.
Ale to nie koniec. Do liberalno-lewicowej „Rzeczpospolitej” dołączyła lewicowo-liberalna „Polityka”, która na pierwszej stronie pokazała żonę Hołowni, że ma 39 lat i już poszła na emeryturę, a my musimy jej płacić.
Cel publikacji został odczytany jednoznacznie jako dalszy ciąg niszczenia Hołowni, bo przecież żona była pilotem i wszystko odbyło się zgodnie z prawem. Wstrętne? Tak. Obrzydliwe? Tak. Ale sygnał do członków Koalicji poszedł wyraźny: Kto nie z Mieciem, tego zmieciem.
Cóż lewicowo-liberalne elity zrobią wszystko, wszystko, żeby nie odcięto ich od śmietany.
